رباعی شماره‌ی ۱۷۰


در میکده‌ای به راه بگذشتم دوش
دیدم دو هزار کوزه‌ی باده خموش‎

ناگه ز یکی زمزمه آمد بر گوش
مستان همه جمعند، بیا باده بنوش


«رباعی قبلی      رباعی بعدی»






این شعر را با دوستانتان به اشتراک بگذارید